شیمی درمانی تسکینی چیست و چه ضرورتی دارد؟
درمان سرطان به روشهای مختلفی انجام میگیرد. برخی از آنها درمانی و برخی دیگر تسکینی[۱] هستند. مراقبتهای درمانی با هدف مداوای بیماری سرطان انجام میگیرند. حال آنکه، مراقبتهای تسکینی بهمنظور تسکین درد یا علائم بیماری سرطان بهکار گرفته میشوند. درواقع، مراقبتهای تسکینی به درمان بیماری سرطان منتهی نمیشوند اما کیفیت زندگی فرد مبتلا به سرطان را بهبود میبخشند.
بدینترتیب، نوعی از شیمی درمانی که با هدف درمان سرطان انجام میگیرد، تحت عنوان شیمیدرمانی و نوعی از درمان که به کاهش علائم سرطان و بهبود کیفیت زندگی بیمار منجر میشود، تحت عنوان شیمی درمانی تسکینی شناخته میشود.
اساسا، شیمی درمانی در دو حالت به بیمار توصیه میشود:
- برای درمان سرطان و کنترل عود مجدد آن
در فرآیند شیمی درمانی سلولهایی که از رشد سریع برخوردار هستند (ویژگی خاص سلولهای سرطانی) از بین میروند و در نتیجهی آن بیماری سرطان درمان میشود. هدف اصلی این نوع شیمی درمانی، بهبود کامل سرطان و جلوگیری از عود مجدد آن است. بنابراین، تحت عنوان شیمی درمانی جهت درمان شناخته میشود. انواعی از سرطان که به طور بالقوهای با شیمی درمانی قابل درمان و مراقبت هستند عبارتند از: سرطان گلبول سفید، سرطان خون و سرطان بیضه.
- برای کوچک کردن تومورها و درمان موثر آنها
در سرطانهای متاستاتیک (نوعی از سرطان که به قسمتهای مختلف بدن گسترش مییابد) شیمی درمانی نمیتواند بیماری سرطان را درمان کند، بلکه صرفا برای کوچک کردن تومورها مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین، این نوع شیمی درمانی تحت عنوان شیمی درمانی تسکینی شناخته میشود.
به بیانی سادهتر، شیمی درمانی تسکینی با هدف کاهش درد یا علائم بیماری سرطان و متعاقبا، بهبود کیفیت زندگی و افزایش طول عمر بیماران مورد استفاده قرار میگیرد.
[۱] توضیحات مترجم: هدف از مراقبت تسکینی، تسکین علائم، درد و استرس یک بیماری جدی، صرف نظر از مرحلهی بیماری است.
مطالعات در زمینهی تسکین بیماری سرطان از طریق شیمی درمانی
هیچ یک از روشهای شیمی درمانی به عنوان «مطلوبترین روش» درنظر گرفته نمیشوند. مطالعات انجام گرفته بر روی انواع مختلفی از سرطانها نشان داده است که تجویز شیمی درمانی تسکینی به بیماران مختلف با نتایج متفاوتی همراه بوده است.
در آزمایش های بالینی انجام گرفته، استفاده از شیمی درمانی تسکینی به صورت علمی ارزیابی شده است. در این بین، مباحث مرتبط با کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، برخلاف دو مقولهی بقا و امید به زندگی، کیفیت زندگی یک مفهوم ذهنی است و همین امر، انجام تحلیلهای علمی در این زمینه را دشوار میسازد.