همراه باشیم
یادداشت المیرا شریفی مقدم برای پرنیان
مسیر زندگی سرشار از روزهایی است که خوشی ها و ناخوشی ها را با خود همراه دارد. یک روز حال خوب و یک روز اندوهگین و نگران حوادث و اتفاقاتی که از کنترل ما خارج هستند. مثل بیماری ها گاهی چنان ناگهانی و عجیب که باورش سخت است.
اولین چیزی که همان لحظه و ناخودآگاه به ذهن می رسد این است که چه کسی همراه و کنار ما هست؟ اینکه در این شرایط با چه کسی مطرح کنیم؟ از کجا شروع کنیم و از چه کسانی کمک بخواهیم؟ و مهم تر چگونه مسیر مشخص شده طی شود؟ همراهی در این مسیر پر از اضطراب از جمله مهم ترین اقدامات است. خصوصا اینکه در روزگاری به سر می بریم که هم کمبود های عاطفی احساس می شود و هم مشکلات اقتصادی اینکه کجا و چگونه یاری کننده ای پیدا کنیم؟ نام خیریه از جمله نام هایی است که بیش از پیش در چنین شرایطی پررنگ میشود. جایی که بدون چشم داشت همراهی ات می کنند.
راهنمایی و مددکاری و همراهی گام های بزرگی است. که خیریه ها هر کدام در مسیر خود بر می دارند.
سرطان نامی پر درد است که اضطراب را با خود همراه دارد. خیریه هایی که در این مسیر فعالیت می کنند با اندوهی سنگین روبرو هستند. سرطان اگر چه برای شخص است اما کانون خانواده ها را هدف قرار می دهد. شرایط را پیچیده و متفاوت از قبل می کند و از کوچک و بزرگ همه را درگیر موضوع میکند.خیریه امدادگران عاشورا با همین نگاه همراهی فعالیت خود را آغاز کرده است. با کمک خیرین و به عنوان یک نهاد و مردمی سعی دارد همراهی کننده مردم عزیزی باشد که درگیر بیماری سخت سرطان هستند.
بیمارهایی که درمان آنها طولانی و همراه با مخارج سنگین است. مگر نه این است که میخوانیم یا من اسمه دوا و ذکره شفاه؟ مگر نه این است که اینجا هاست که بیشتر به یاد کمک خداوند هستیم؟
روزگاری که دوار است و هر روز رویی به هر فرد نشان می دهد می طلبد که در این روزها که اگر امکانش فراهم است همراهی داشته باشیم،در مسیر کمک به موسساتی که تداعی کننده نام خدا در دل است. اینکه از آن حکیم توانا بخواهیم امروز که یاری گر هستم تو هم مرا یاری کن و هیچ چیز جز خیر و پناه تو نمیخواهم مانند یک امدادگر ،داوطلب کمک کننده باشیم و به یاد آوریم پرسشی که رو به مردم گفته شد: «هل من ناصر ینصرنی؟ که امروز هم صدها موضوع است که تداعی کننده یاری به بشر و انسان هاست. در کنار هم و باهم در مسیری قرار گیریم که خیرش برای تک تک ماست خیر برای خانواده هایی که چشم انتظار امیدی برای جوشش و حرکت هستند و به نام و یاد امام حسین (ع) قدم در راهی گذاریم که دل هایمان با هر کمک آرام گیرد تا خانواده ای مسیر پر از درد بیماری را بهتر بتواند طی کند.
