«میرسید محسن تمدنی» یادگار دفاع مقدس است و هنوز عرصه جهاد را ترک نکرده است. بیشتر مردم کاشان هم او را با کار خیرش می شناسند. اهل مصاحبه نیست، اما به اجبار ما چند لحظه ای به صحبت می نشیند.علاقه مند اســت توانش را برای پیگیری امر خیر بگذارد. کســب و کارهای خودش را دارد اما مردم می گویند: «حاج محسن» را بیشتر در امدادگران می بینند.
همان نقطه اول گفت و گو درباره شفافیت مالی و اعتمادی میگوید که برای آن تلاش کرده تا هم خیرین ،هم مددجویان و هم بقیه مردمی که حتی امدادگران را نمی شناسند، بدانند پول هایی که به هر طریقی وارد مجموعه شده چه سرانجامی پیدا می کند.
از آمار و ارقام و تشریح خدمات مجموعه صرف نظر می کند و آن را به معاون اجرایی و روابط عمومی اش واگذار می کند. آنقدر دغدغه دارد که فرصتی برای نشستن و مصاحبه ندارد. ابراز امیدواری میکند همه تلاش خود را بکار بسته تا تمام هزینه داروی بیماران مبتلا به سرطان را تامین کنند. به تعبیری صد در صد هزینه درمان بیماران را «رومیکا» بپردازد، ولی بغض مانع از ادامه حرف هایش می شود.
در این میان خاطره ای به ذهنش رسید و گفت : بیماری به نام خانم سیدجلالی داریم که بهبود پیدا کرده و الان خودش مروج است. سال ها درگیر این بیماری بوده و حتی کتابی با عنوان دختری در آغوش خدا نوشته است.الان ایشان سخنران انگیزشی شده اند. این اتفاقات به ما امید میدهد.
نکته جالب دیگر، اشــاره آقای تمدنی به پذیرش اتباع بود. او گفت که در هیچ تفاوتی بین ایرانی و اتباع قائل نمی شــوند. هر بیماری که ساکن منطقه کاشان بزرگ باشد، تشکیل پرونده میشود. در نوع پوشش و دین و مذهب هم تفاوتی وجود ندارد.
تمدنی که در جریان گفت و گو هم تماس های تلفنی اش تمامی نداشت و مدام پیگیر کار بیماران بود گفت: من عضو کوچکی از این خیریه ام، همه کارها را بقیه انجام می دهند،فقط همیشه خدا را شاکرم که این توفیق را به من داد تا به بیماران خدمت کنم و از این خدمت لذت میبرم. بارها در این دوران اتفاقات خاصی افتاده که عنایت خدا را به چشم دیده ام.
او صحبتش را با روایتی از یکی از خیرین موسسه به پایان رساند :ماه مبارک رمضان بود ،خیری داریم بنام حاج اکبر آقا، به من زنگ زد و دعا کرد انشاءالله با همین دست فرمان که پیش میرویم، بمیریم. این دعا خیلی برای من قشنگ بود که با همین کاری که برای بیماران انجام میدهیم با همین نوکری و خدمت از جهان بار سفر ببندیم، هیچ توشه ای بهتر از این نیست.
