[divide icon=”square” width=”medium”]
دراین دنیای پر فراز و نشیب گاهی اتفاقاتی یا انسان هایی را می بینیم که رنگ و بوی زندگی را طوری عوض می کنند،که تا مدت ها لذت بودن شان دلگرمی و شادی بخش است.
آنان که دل به مهر هم وطنان شان بسته اند و تمام خود را وقف یاری و همدردی با نیازمندان کرده اند.گرچه اندک شمارند آنان که بدانند برای چه روی صحنه زندگی آمده اند و وارسته و بند گسسته از خویشتن خویش ،در گستره ای از کردار های نیک همگان را به انسانیتی اصیل رهنمون کرده اند، اما نمی توان نگفت و ننوشت از آنان که عهده دار پژواک مهرورزی شده اند ،آنان که تردید را به تصمیم رسانده و جوانه های کوچک انسانیت را بی خستگی پاسداری کرده اند. کرامت از خرمن شان خوشه می چیند.
نیکوکاری از آسمان عطوفت شان می بارد و مهربانی، دست به دامان شان است.
آنان که شادمانی را مهمان سفره نیازمندان کرده اند.دوستانی که درد دیگران را درد خود دانسته و درصدد گشودن گره ای از مشکلات دیگرانند.امدادگران عاشورا نامی آشناست برای آنان که رنج بیماری دارند و گاه رنج فقر و تنگدستی بیش از هرچیز آزارشان میدهد و چشم به راه عطوفت و مهربانی هستند.
درود فراوان پرروردگارتان برشما باد.کار نیکوی انفاق و کمک به عزیزان موهبتی است که خداوند بزرگ آن را نصیب هرکسی نخواهد کرد. آنان که با روح بلند و مناعت طبع، با دل پرمحبت و دستانی گشاده و بخشنده، همنوعان خود را چون خود دوست دارند و شیرینی و طعم خوش زندگی را برای دیگران نیز آرزو دارند.اینان به یقین درپیشگاه حق تعالی عزیزو گرامی اند و از بهترین پاداش برخوردارند.
بر خود وظیفه میدانم از حسن التفات عمل نیکوی شما عزیزان مراتب تقدیر و تشکر خود را اعلام کنم و از آن کریم دانا و بینا خیر دنیا و آخرت شما نیکوکاران ارجمند را مسئلت کنم و امیدوارم در روز قیامت مورد لطف حضرت زهرا (س) باشید.
