عبدالرحمن حیدری مدوئیه، بهار سال ۱۳۳۵ در روستای مدوئیه از توابع شهرستان ابرکوه به دنیا آمد. اولین فرزند خانواده بود. پس از دوران کودکی به دبستان کمالالملک مدوئیه رفت. سپس با ورود به مدرسة خواجه نظامالملک و دبیرستان مولوی شهرستان ابرکوه، تحصیلاتش را تا مقطع دیپلم ادامه داد و پس از آن با پذیرفتهشدن در رشته پرستاری به مدرسه عالی پرستاری مهرآیین اصفهان راه یافت. او تحصیلاتش را تا مقطع لیسانس در این رشته دنبال کرد. وقتی انقلاب به پیروزی رسید و خدمت سربازیاش تمام شد، در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مشغول به کار شد. عبدالرحمن ضمن فعالیت در دانشگاه، مسئولیت پرستاری بیمارستان شهید دکتر چمران اصفهان و نیز انجمن اسلامی دانشگاه را پذیرفته بود. با شروع جنگ در قالب تیم پزشکی در بیمارستانهای صحرایی و اورژانسهای پشت خط، یکی از اعضای فعال ستاد مشترک امداد و درمان جنگ بود. وی ضمن ارتباط نزدیک و تنگاتنگ با سپاه اصفهان در راهاندازی بیمارستان شهید صدوقی با این نهاد همکاری چشمگیری داشت.
حاج عبدالرحمن آخرین بار در زمستان سال ۱۳۶۲ پس از دریافت فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر شرکت در طرح لبیک، به ندای امامش لبیک گفت و به همراه تیم پزشکی به جبهه عزیمت کرد و دوم اسفندماه در عملیات والفجر۶ در جوانرود کردستان به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از تشییع باشکوه از طرف مردم شهیدپرور اصفهان به خصوص دانشجویان و استادان قدرشناس به زادگاهش انتقال یافت و در گلزار شهدای مدوئیه ابرکوه به خاک سپرده شد.
[divide icon=”square” width=”medium”]
بخشی از وصیتنامه شهید
خداوند بر ما منت گذاشت و پس از چهارده قرن درتاریخ اسلام پس از ائمه(سلام الله علیهم) فرزندی از آنها در این دنیای ظلمت برای بیداری و هدایت ما فرستاد و ما را پیدا کرد و در مقابل ظلم و جور قیام کردیم؛ باید قدر این نعمت را دانست و طبق دستور اسلام عمل کرد و از او که نائب امام زمان(عج) است، پیروی و اطاعت کرد.
