هشت سال دفاع مقدس و حماسه آفرینی هایش به پایان رسیده بود اما جوش و خروش مردم برای ایثار و از خودگذشتگی ریشه در رهنمودهای پیر و امامشان داشت،تمام شدنی نبود.رزمندگان بهداری رزمی اعم از پزشکان ،مدیران ، پیراپزشکان ،امدادگران و پرستاران با تقدیم بیش از یک هزار شهید همچنان تشنه خدمت رسانی بودند.از این رو در سال ۱۳۷۶ به همت این قشر «هیات امدادگران عاشورا» بنا نهاده شد تا با توسل به مادر نیکی ها حضرت فاطمه زهرا «س» در راستای حفظ فرهنگ ایثار که آرزوی امام راحل بود همچنان در جامعه حضوری فعال داشته باشد.